Zezwolenie na ich formowanie, w rozmiarze korpusu, wydał naczelny wódz armii rosyjskiej Nikołaj Duchonin, co zostało następnie potwierdzone przez jego następcę Nikołaja Krylenkę 27 listopada 1917 roku. Współpracował z gen. mjr. Pażarskim, płk. Karamouskim i por. Kastusiem Jezawitauem. Jednak jego opieszałość w tworzeniu jednostek białoruskich poza obszarem rosyjskiego frontu zachodniego, doprowadziła do jego odwołania, pod naciskiem młodszych oficerów na początku listopada 1918. Jego miejsce zajął Kastuś Jezawitau. thumb|240px|Posiedzenie WRB i CBRW w 1917 roku. Kipryjan Kantratowicz w pierwszym rzędzie piąty z prawejNa początku kwietnia 1918 r. wszedł w skład Rady Białoruskiej Republiki Ludowej. Na początku maja tego roku został ministrem spraw wojskowych rządu pod przewodnictwem Ramana Skirmunta. Jednym z jego głównych zadań było formowanie w Mińsku 1 pułku białoruskiego. Planował stworzenie 20-tysięcznej białoruskiej armii, ale na drodze stanął mu brak zgody Niemców okupujących Białoruś. Mógł jedynie sformować oddziały milicji ludowej. Spotkało się to z kolei z przeszkodami ze strony polskiej Samoobrony Litwy i Białorusi gen. Władysława Wejtki. Na naradzie z Polakami zaproponował funkcję szefa sztabu tworzonej armii białoruskiej płk. Fabianowi Kabardo, jednakże zajęcie Białorusi przez wojska bolszewickie w grudniu 1918 r.