Turbaczyk – polana podwierzchołkowa na Turbaczyku w Gorcach. Znajduje się na stromych zachodnich i północnych jego zboczach na wysokości 980–1070 m n.p.m. i ma powierzchnię 11,74 ha. Była systematycznie koszona i wypasana jeszcze w latach 70. XX w. Charakteryzuje się dużą różnorodnością biologiczną – naliczono tutaj aż 14 różnych zbiorowisk roślinności. Rośnie tu m.in.: mieczyk dachówkowaty, ciemiężyca zielona, modrzyk górski, bodziszek leśny. Na podmokłej północno-wschodniej części polany, na młace kozłkowo-turzycowej występuje ostrożeń łąkowy, knieć górska, wełnianka szerokolistna i kozłek całolistny. Wiosną licznie zakwita krokus spiski i przebiśniegi, później 5 gatunków storczykowatych. Z ptaków spotkać tu można m.in. puszczyka uralskiego i kopciuszka. Północno-zachodnia część polany zarasta stopniowo borówczyskami i malinami. To etap sukcesji ekologicznej poprzedzający jej zarośnięcie lasem. Pod lasem stoi tu niszczejący szałas. Ma charakterystyczny dla budownictwa Zagórzan czterospadowy dach.
O gospodarzącym na polanie przed wojną bacy z Obidowej o nazwisku Anioł istnieje ludowa legenda, według której za pomocą czarów przywrócił on do życia owce, na które rzucił urok baca z Łopusznej.