Aktywowane płytki krwi, leukocyty i tkankowe makrofagi przez uwalnianie czynników wzrostu i cytokin aktywują komórki mięśni gładkich. Dzięki zdarciu ochronnej warstwy komórek śródbłonka aktywacja ta odbywa się również poprzez działanie krążących we krwi miogenów, takich jak angiotensyna II, serotonina, endotelina czy bradykinina. Poprzez uruchomienie w komórkach mięśni gładkich pozostających normalnie w fazie G0, genów takich jak c-myc, c-fos, c-jun, regulujących podziały komórek, następuje ich proliferacja. Następnie dochodzi do wzmożonej produkcji metaloproteinaz, które prowadzą do remodelingu macierzy zewnątrzkomórkowej i ułatwiają migrację komórek mięśni gładkich do neointimy. Kolejnym etapem tej kaskady jest niekontrolowana proliferacja komórek mięśni gładkich i odkładanie się macierzy zewnątrzkomórkowej, czyli głównego składnika neointimy, co w efekcie prowadzi do powstania znacznego zwężenia w stencie. Dzieje się tak po kilku tygodniach od implantacji i trwa maksymalnie do sześciu miesięcy.