Komenda Główna Armii Krajowej — część 1

Komenda Główna Armii Krajowej (KG AK) – organ pracy dowódcy Armii Krajowej.

Komenda Główna składała się z siedmiu oddziałów: Organizacyjnego, Informacyjno-Wywiadowczego, Operacyjno-Szkoleniowego, Kwatermistrzostwa, Łączności, Biura Informacji i Propagandy oraz Finansowego, miała też własnych duszpasterzy.

Organizacja Komendy Głównej AK w lipcu 1944 roku thumb|Tablica upamiętniająca siedzibę Komendy Głównej Armii Krajowej w czasie powstania warszawskiego w fabryce Kamlera Grupy podległe bezpośrednio Komendantowi Głównemu Kierownictwo Walki Podziemnej, Kierownictwo Walki Cywilnej – Stefan Korboński „Nowak” Biuro Finansów i Kontroli – ppłk dypl. Stanisław Thun „Leszcz”, „Malcz” Komisja Rewizyjna – Mikołaj Dolanowski „Lod” Biuro Informacji i Propagandy – płk dypl. Jan Rzepecki „Prezes”, „Rejent”, „Sędzia” Oddziały i grupy podległe szefowi sztabu–zastępcy dowódcy szef sztabu–zastępca dowódcy – gen. bryg. Tadeusz Pełczyński „Grzegorz”, „Robak”, „Wolf” zastępca szefa sztabu do spraw organizacyjnych – ppłk Antoni Sanojca „Kortum” Oddział I Organizacyjny – płk Franciszek Kamiński – „Zenon” Oddział II Informacyjno-Wywiadowczy – płk dypl. Kazimierz Iranek-Osmecki „Heller”, „Antoni”, „Makary”