Niektóre z nich spotkały się z silnym sprzeciwem społecznym.
Przykłady narodowych instytucji i inicjatyw preskryptywnych: afrikaans: („Komisja Językowa”) odpowiada za redagowanie publikacji („Spis słów i reguły pisowni języka afrikaans”), kodyfikującej normy leksykalne i ortograficzne. Wydawnictwo tworzą trzy składniki: sekcja z przepisami pisowni, obszerny wykaz słów (w tym nowych elementów wyrazowych) oraz sekcja z zasadami tworzenia skrótów. Opis jest nastawiony preskryptywnie, ale uwzględnia sytuację socjolingwistyczną panującą w Południowej Afryce. albański: Sekcja Nauk Społecznych i Albanologicznych przy Albańskiej Akademii Nauk reguluje normy albańskiego języka standardowego. francuski: paryska Akademia Francuska zajmuje się redagowaniem słowników języka francuskiego oraz formułowaniem przepisów leksykalnych i gramatycznych. Instytucja ta popularyzuje też neologizmy, mające zastępować wyrazy pochodzenia obcego; działalność Akademii wynika m.in. z przekonania o potrzebie ochrony języka francuskiego przed wpływem angielszczyny. Zalecenia tejże rady są jednak pozbawione mocy prawnej, a francuskie instytucje rządowe, środki masowego przekazu i system kształcenia często nie przestrzegają wydawanych przez nią porad.