Preskryptywizm (od ; także normatywizm) – dążność do formułowania norm językowych – i innych wzorców posługiwania się językiem – z zamiarem wywarcia wpływu na jego użytkowników, aby trzymali się proponowanych środków.
Z pojęciem preskryptywizmu są powiązane normatywne koncepcje błędu i poprawności językowej. W zakres problematyki poprawności językowej mogą wchodzić rozmaite aspekty języka, takie jak wymowa, fleksja, leksyka, słowotwórstwo, semantyka, składnia i frazeologia; w szerokim ujęciu także konwencje zewnętrznojęzykowe (ortografia i interpunkcja) oraz zagadnienia związane ze sprawnością stylistyczną. Najczęściej, choć nie zawsze, preskryptywizm faworyzuje formy języka standardowego na niekorzyść innych (krytykowanych) odmian i form językowych; bywa też skierowany przeciwko formom w istocie standardowym, a w szerokim znaczeniu obejmuje rozmaite próby ingerencji w charakter praktyki językowej. Dla preskryptywizmu charakterystyczny jest cel osiągnięcia symetrii i jednolitości w języku.