Dzięki nim, w październiku 1946 zrealizowano plan budowy 11 osad obronnych na Negewie (hebr. 11 הנקודות, 11 HaNekudot).
Kibuc początkowo nazywał się Tel HaCofim (ang. Tel HaTzofim; pol. Wzgórze Skautów), ale szybko zmieniono jego nazwę na obecną. Pierwsi członkowie mieszkali w jaskini położonej przy brytyjskiej placówce, dopiero potem wybudowano pierwsze chaty mieszkalne. Otrzymali oni około 7 tys. hektarów ziemi. Była to zupełnie jałowa ziemia, na której nie rosła żadna roślinność i nie było żadnych zwierząt. Mieszkańcy borykali się z dużym niedoborem wody. Byli zmuszeni zbudować skomplikowany system przechwytywania wody deszczowej podczas krótkiego okresu wezbrania pobliskich okresowych strumieni. Budowa specjalnej tamy zajęła dziesięć miesięcy. Gromadzona w ten sposób woda była wykorzystywana do nawadniania niewielkich upraw daktyli, granatów i oliwek.