Powstanie kościoła mały|lewo|Stary kościół (2024) Pretekstem do powstania kościoła stała się budowa „mikołowskiego ślimaka” (bezkolizyjnego skrzyżowania), przez co trzeba było rozebrać kapliczkę Pytlików znajdującą się przy ul. Katowickiej. Ponieważ władze administracyjne nie wydawały wówczas łatwo zezwoleń na budowę nowych kościołów, ks. J. Smandzich doprowadził do „przeniesienia” kapliczki na ul. Janiny Porazińskiej i nieznacznego jej rozbudowania. W 1970 roku otoczono ją drewnianym płotem, a w 1973 roku zastąpiono go solidnym zadaszeniem, które ówczesna władza uznała za prowokację polityczną i dlatego pewnej nocy funkcjonariusze ZOMO i MO usunęli je, a kilku mieszkańców Kamionki zostało w związku z tą sprawą internowanych lub wezwanych na przesłuchanie. Sprawa Kamionki stała się głośna, wydarzenia te zrelacjonowało nawet Radio Wolna Europa. Ten rozgłos wywarł presję na władze, co przyczyniło się do wydania zezwolenia na rozbudowę kaplicy do rozmiarów kościoła. Rozbudowę prowadzono w latach 1975–1977. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał biskup Herbert Bednorz w dniu 31 października 1977 roku. W latach 80. istniał projekt nowego kościoła, salek katechetycznych i plebanii, z którego to zrealizowano tylko budowę salek katechetycznych i plebanii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Parafia św. Urbana Papieża i Męczennika w Mikołowie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.