XX wieku zebrania religijne organizowano w piwnicy pewnej restauracji w centrum stolicy. W tamtych latach w Algierii prowadził pełnoczasową działalność kaznodziejską, urodzony w Algierii pionier – Jean-Claude François. W 1954 roku zanotowano liczbę 48 głosicieli, a rok później – 69, w tym dwa małżeństwa pionierów.
W 1962 roku w zborze w Algierze działało 171 głosicieli, wkrótce jednak zagraniczni współwyznawcy zmuszeni zostali do opuszczenia kraju, a inni wyjechali do pozostałych francuskich terytoriów zależnych, by tam prowadzić działalność (np. rodzina Felixów na Makatea w Polinezji Francuskiej), dlatego też liczba głosicieli spadła do 81 osób w 1964 roku. Pod koniec lat 60. XX wieku Świadkom Jehowy utrudniano spotykanie się na zebraniach chrześcijańskich. Nierzadkie były przypadki konfiskaty literatury biblijnej, a także pobicia Świadków Jehowy.
Ostatnie opublikowane sprawozdanie Świadków Jehowy z Algierii pochodzi z 1993 roku – działało wówczas 82 głosicieli, a na Pamiątkę przybyło 141 osób.