Biuro Krajowe znajduje się w Mińsku.

Historia Początki Działalność na terenach należących wtedy do II Rzeczypospolitej W latach 20. XX wieku białostoccy i wileńscy wyznawcy będący kolejarzami rozpowszechniali publikacje biblijne, m.in. na trasie Białystok-Baranowicze oraz Wilno-Mińsk.

Działalność kaznodziejską w języku polskim prowadzono również w Oszmianie, gdzie później powstała grupa głosicieli. W roku 1923 we wsi Frankowo koło Świsłoczy osiedliła się rodzina Stawikowskich z okolic Koła, która rozpoczęła działalność kaznodziejską w powiecie wołkowyskim. Pomagał im pionier (kolporter) Zygmunt Białkowski. Rozpowszechniano publikacje biblijne w języku polskim i ukraińskim. W 1923 roku na dorocznej Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa w Domaczewie zebrało się 20 osób, a rok później – 27 osób. W 1925 roku w powiecie brzeskim działało 20 osób, a rok później już 45 osób należących do dwóch zborów. 27 stycznia 1929 roku w miejscowości Kobryń przemówienia Wacława Narodowicza, przedstawiciela Towarzystwa Strażnica wysłuchało 600 osób. W tym czasie lokalne władze błędnie podejrzewały członków miejscowych zborów o szerzenie idei komunistycznych i ateistycznych.