prostopadła) do ścianki jest równa zeru, natomiast składowa styczna jest na ogół różna od zera.
W płynie idealnym nie występuje szereg zjawisk spotykanych w przypadku płynów rzeczywistych, jak turbulencja, warstwa graniczna, opór czołowy, czy oderwanie warstwy granicznej, gdyż związane są one z istnieniem lepkości płynu. W rezultacie w tych samych warunkach fizycznych obraz przepływu płynu idealnego różni się niekiedy w sposób drastyczny od obrazu przepływu płynu rzeczywistego.
Przepływ potencjalny Przepływ płynu idealnego ma najczęściej charakter ruchu potencjalnego. Składowe wektora prędkości płynu można wówczas przedstawić jako pochodne przestrzenne potencjału prędkości
Trzy powyższe równania zapisać można w postaci wektorowej jako:
Analiza przepływu polega wówczas na wyznaczeniu potencjału prędkości, gdyż wektor prędkości może być wtedy łatwo określony korzystając z podanych wyżej formuł.
Zakres stosowalności modelu płynu idealnego Należy być świadomym, że praktycznie w każdym płynie występuje tarcie wewnętrzne podczas jego ruchu. Płyn idealny jest zatem abstrakcją umysłową stworzoną dla uproszczenia sposobu opisu przepływów płynów.