zwłaszcza lata 1969–1976 to okres jego aktywności wśród studentów włoskich. Tłumaczył na włoski dzieła Lwa Trockiego i wykładał ekonomię krajów nierozwiniętych w instytucie socjologicznym na uniwersytecie w Rzymie.
Od 1989 przewodził stowarzyszeniu Bandiera Rossa (Czerwony sztandar), doprowadzając do jego zjednoczenia z inną lewicową organizacją Demokracja Robotnicza, a następnie biorąc udział w założeniu Partii Odrodzenia Komunistycznego (PRC). Od 1991 do 2002 zasiadał w jej władzach.
Prace teoretyczne W swoich pracach Maitan poruszał szerokie spektrum tematyczne, od prac historycznych (o Chinach i ruchach społecznych we Włoszech) po analizy ekonomiczne. Pisał również artykuły dla prasy trockistowskiej w całej Europie.
Od 2007 jego imię nosi ośrodek studiów politycznych w Rzymie.
Bibliografia Ośrodek Livio Maitana Biografia krytyczna
Kategoria:Włoscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Trockiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Wenecji