Piłsudskiego) i nosi nazwę Höfchenstraße, a jej przedłużeniem na południe jest niezabudowana wówczas jeszcze Landweg (droga polna).

Zabudowę odcinka ulicy na południe od linii kolejowej aż do placu Hirszfelda realizowano po roku 1880, działała tam Spółka Akcyjna Nieruchomości Śląskie (Schlesische Immobilien Aktien Gesellschaft). W tym też czasie ukształtował się ostateczny przebieg Höfchenstraße, która po wybudowaniu (w latach 1875–1880) przy jej północnym końcu Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych straciła swój początkowy odcinek (przemianowany został na Museumstraße – ulicę Muzealną) i od tego czasu zaczynała się od skrzyżowania z Tauentzien Straße (dziś ul. Kościuszki). Regulacje urbanistyczne na przeciwnym końcu Höfchenstraße zamknęły ją prostokątnym Höfchenplatz (placem Hirszfelda) na przecięciu z Hohenzollernstraße (Zaporoską).

Przy Höfchenstraße nr 1 mieszkał pod koniec XIX wieku aż do śmierci w lutym 1901 polski muzyk, dyrygent kierujący orkiestrą Wrocławskiego Towarzystwa Muzycznego (Breslauer Orchester–Verein), Rafał Ludwik Maszkowski.

thumb|left|240px|secesyjna kamienica, ul. Zielińskiego 30a thumb|240px|ul. Zielińskiego, końcowy południowo-zachodni odcinek;