Od 18 maja do 12 czerwca etapami administrację przekazano w polskie ręce, choć starania o pozyskanie ziem powiatu raciborskiego czyniła również strona czechosłowacka.
31 marca 1945 roku uznaje się za datę zdobycia miasta przez Armię Czerwoną, chociaż ostatnie oddziały niemieckie wycofały się z południowych części miasta 1 kwietnia. 30 marca 2001 roku na spotkaniu w Urzędzie Miasta z udziałem przedstawicieli władz, mniejszości niemieckiej oraz lokalnych historyków i kombatantów dzień 31 marca ustanowiono dniem zakończenia walk o Racibórz.
Zniszczenia wojenne W zdobytym mieście dochodziło do licznych kradzieży mienia, a wiele mieszkanek zostało zgwałconych. Demontowano również urządzenia z zajętych zakładów przemysłowych, które później wywieziono w głąb Związku Radzieckiego. Wiele budynków spłonęło, również w wyniku podpaleń. Zdobyty teren traktowany był jako terytorium wroga, z wszystkimi konsekwencjami. Dzieła zniszczenia zwieńczyło wyburzanie obiektów w celu pozyskania cegieł na rzecz odbudowy Warszawy (według obliczeń krakowskich naukowców z Raciborza na ten cel udało się uzyskać 9 mln cegieł). Według niektórych opisów, część z nich nadawała się jeszcze do odbudowy.