Z kolei osoby porozumiewające się chętniej spełniają prośbę mówiącego, jeżeli jego tempo mówienia przypomina ich własne. Trwałość – tempo jest integralnie powiązane z dziwnym atrybutem mocy, jakim jest trwałość. Czas potrzebny osobie, aby mogła ona wyemitować dany dźwięk stanowi podstawowy czynnik w określaniu krótko- czy też najczęściej długotrwałego tempa, w którym dźwięki są emitowane. Barwa – trudna do precyzyjnego zdefiniowania. W szerszym sensie barwa głosu odnosi się do tych dominujących właściwości głosowych, które pozwalają rozróżnić głos jednej osoby od drugiej. Barwa głosu wpływać może na wrażenie, jakie dana osoba wywiera, np. lekko ochrypły głos kobiecy wzmacnia stereotypowe wrażenie, że kobiety te są zarozumiałe i puste. Rytmiczność – odnosi się do tego, czy głos posiada rytmiczną barwę, czy też nie. Wymowa – definiowana przez specyficzne, podkreślanie dźwięku samogłosek i spółgłosek w słowach oraz przez sylaby. Artykulacja – odnosi się do ruchomych elementów górnej części aparatu wokalnego, takich jak język, szczęka oraz wargi, w celu ekspresji dźwięków oraz łączenie poszczególnych dźwięków i słów. Cisza- milczenie wyraża często więcej niż słowa.