pozwalał im na osiedlanie się w miastach i zakładanie gmin żydowskich.
Gmina żydowska w Tarnowskich Górach została założona w 1815 roku (początkowo jako filia gminy w Bytomiu). W połowie 1820 roku rozpoczęły się negocjacje w sprawie utworzenia cmentarza dla mieszkańców miasta wyznania mojżeszowego. Zmarli Żydzi z Tarnowskich Gór grzebani byli dotąd na cmentarzach w Bytomiu i Wielowsi. Zarządzenie starosty bytomskiego, hrabiego Carla Traugotta Henckla von Donnersmarcka z 11 lipca 1821 roku umożliwiło założenie nowej nekropolii.
thumb|left|Macewa Markusa Runkla, najstarsza na cmentarzu (zdj. 2024) Cmentarz, zgodnie z tradycją żydowską, powstał z dala od ówczesnych zabudowań miasta, na terenie jego południowych przedmieść zwanych Lyszczami, przy drodze do Gliwic (Gleiwitzer-Landstrasse, obecnie ul. Gliwicka). Grzebani na nim byli Żydzi zamieszkujący Tarnowskie Góry oraz okoliczne miejscowości: Bobrowniki, Górniki, Kępczowice, Kozłową Górę, Lasowice, Nowe Chechło, Pniowiec, Ptakowice, Repty, Piekary Rudne, Rybną, Stare Tarnowice, Stolarzowice, Suchą Górę i Zbrosławice. Społeczność żydowska z sąsiedniego Miasteczka założyła natomiast własny cmentarz.