Pociągi piętrowe są uważane za bardziej energooszczędne i mogą mieć niższy koszt eksploatacji na pasażera. Wagon piętrowy może przewozić nawet do dwóch razy więcej pasażerów niż zwykły wagon, natomiast masa i koszt takiego wagonu jest niższy, niż dwóch zwykłych wagonów. Jednak wymiana pasażerów na każdej stacji może trwać dłużej, ponieważ więcej osób wejdzie i wyjedzie z każdego wagonu. Wydłużony czas postoju sprawia, że są one najbardziej popularne na trasach dalekobieżnych, które mają mniej zatrzymań (i mogą być popularne wśród pasażerów za oferowanie lepszego widoku).
Wagony piętrowe nie mogą być używane na starszych systemach kolejowych o niskich skrajniach, w szczególności na większości torów Wielkiej Brytanii. Nowe linie budowane są już tam jednak tak, aby umożliwić korzystanie z pociągów piętrowych w przyszłości.
Historia Wagony piętrowe pochodzą co najmniej już w drugiej połowie XIX wieku. We Francji kilkaset wagonów voitures à impériale z miejscami do siedzenia na dachu było w eksploatacji przez Chemins de fer de l'Ouest, Chemins de fer de l'Est i Chemins de fer du Nord do 1870 roku przez ponad 2 dekady; górne piętro był otwarte po bokach, z lekkim dachem lub markizą nad siedzeniami. W latach 60. XIX wieku M.J.B.