Był członkiem zagranicznej grupy białoruskich eserów i kulturalno-oświatowego towarzystwa im. Franciszka Skaryny, należał do kierownictwa Stowarzyszenia Białoruskich Organizacji Studenckich. Pisał artykuły do kilku pism, m.in. gazety „Перавясла”. W 1928 r. ukończył studia. W 1931 r. współtworzył praski Białoruski Komitet Narodowy, który z jego inicjatywy wysłał do Ligi Narodów memoranda w sprawie obrony narodowych i chłopskich praw narodu białoruskiego. Od 1934 r. wspierał wydawanie pisma „Іскры Скарыны” i książek białoruskich pisarzy. W 1936 r. wraz z ukraińskimi emigrantami zorganizował wspólny festiwal pieśni ludowych. Na początku 1939 r. wydał po niemiecku broszurę „Bielarus - Weissruthenien” z etnograficzną mapą Białorusi. Po zakończeniu wojny został 2 czerwca 1945 r. w Pradze aresztowany przez sowieckich funkcjonariuszy Smiersza i deportowany do ZSRR. Po procesie 29 lipca 1946 r. w Mińsku skazano go na karę 10 lat łagru.
Przypisy
Linki zewnętrzne Biografia Wasila Rusaka
Kategoria:Białoruscy działacze narodowi Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Powstańcy słuccy Kategoria:Białoruskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Ofiary radzieckich łagrów Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1954