Sanktuarium Matki Bożej Przeczyckiej mały|Rzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem z końca XV w. Kościół w Przeczycy pełni funkcję sanktuarium maryjnego, związanego z kultem Matki Bożej Przeczyckiej, którego początki sięgają co najmniej XVI wieku. Przedmiotem czci jest gotycko-renesansowa figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, powstała ok. 1460–1470, wykonana w drewnie i umieszczona pierwotnie w ołtarzu głównym już w najstarszym kościele parafialnym.
Kult wizerunku rozwijał się intensywnie na przestrzeni wieków, przyciągając pielgrzymów nie tylko z okolicznych terenów, ale także z dalszych regionów, w tym z terenów dzisiejszej Słowacji i Węgier. O jego żywotności świadczą liczne wota oraz przekazy o otrzymanych łaskach, a także przekonanie wiernych, że „Maryja Przeczycka przeczy złu i nieszczęściu”.
W 1923 roku biskup Józef Sebastian Pelczar uznał figurę za łaskami słynącą, co umożliwiło starania o jej koronację. Uroczysta koronacja papieskimi koronami odbyła się 15 sierpnia 1925 roku, a po późniejszych kradzieżach koron dokonano rekoronacji w 1975 roku, której przewodniczył kardynał Karol Wojtyła.
Obecnie sanktuarium pozostaje ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym w regionie.