W 1776 roku, na polecenie Fryderyka II Wielkiego, Carl Gotthard Langhans zaprojektował i wybudował w okolicy skrzyżowania dzisiejszych ulic Sienkiewicza i Świętokrzyskiej „bramę Fryderyka”. Budowla ta po 1820 służyła jako schronienie dla biednych, aż w 1858 zdecydowano się ją rozebrać. W drugiej połowie XIX wieku powstała Wrocławska Spółdzielnia Konsumencka, która stała się zalążkiem funkcjonującej do niedawna przy skrzyżowaniu Sienkiewicza ze Świętokrzyską (naprzeciw Muzeum Przyrodniczego i Ogrodu Botanicznego) piekarni „Mamut”„Spółdzielcze Zakłady Piekarsko-Ciastkarskie Mamut”; „Mamut” to typ pieców w niej zainstalowanych, od nich przyjęła nazwę cała fabryka; 1 grudnia 2007 jej siedziba przeniesiona została na ul. Żmigrodzką., przez wiele lat największej w Europie wytwórni pieczywa i makaronu. Obok piekarni funkcjonował w drugiej połowie XIX wieku Instytut Głuchoniemych, a jeszcze nieco dalej na wschód – założony dzięki zapisowi testamentowemu hr. von Sedlnitzky’ego w 1872 – Ewangelicki Konwikt Teologiczny „Johanneum”. Najstarszy zachowany budynek przy ulicy Sienkiewicza to narożna kamienica na posesji nr 55 (południowo-zachodni narożnik skrzyżowania z ul. Górnickiego) i pochodzi z roku 1890.