Teologia moralna () – dział teologii chrześcijańskiej zajmujący się moralnością czynów ludzkich w świetle Objawienia.
Historia i przedstawiciele Teologia moralna powstała jako samodzielna nauka dopiero w epoce Reformacji, gdy ta dyscyplina została wyodrębniona z teologii dogmatycznej przez reformatora francuskiego (1530-1595) w jego pracy Ethices christianae (1577). Przed ukształtowaniem się teologii moralnej jako dyscypliny teologicznej już istniała etyka chrześcijańska, która pojawiła się wraz z Ewangeliami.
Do najwybitniejszych przedstawicieli teologii moralnej należeli: Karl Schwarz, Christian Palmer i in. w protestantyzmie; Teofan Pustelnik, i in. w Rosyjskim Kościele Prawosławnym. W Rosji tę dyscyplinę zapoczątkował w XVIII w. Teofan (Prokopowicz), którego kurs „Teologia moralna” wszedł do programu nauczania w Kijowskiej i Moskiewskiej Akademii Duchownej. W 1901 roku Aleksandr Bronzow opublikował książkę, poświęconą dziejom prawosławnej teologii moralnej w RosjiБронзов, А. А. Нравственное богословие в России в течение XIX столетия. — СПб., 1901. W PRL prof.