Alicja Francuska, znana też jako Alys, Alaïs, Adélaïde, Adèle, Alais lub Alix (ur. 4 października 1160, zm. ok. 1220) – córka króla Francji Ludwika VII Młodego i jego drugiej żony Konstancji Kastylijskiej.
Życiorys Alicja była młodszą siostrą przyrodnią Marii, hrabiny Szampanii i Alicji, hrabiny Blois (Alix, z którą często jest mylona) oraz rodzoną – Małgorzaty, królowej Węgier. Jej matka zmarła przy porodzie Alicji. Jej ojciec miał trzy żony, a z każdą potomstwo. Jego trzecią żoną była Adela z Szampanii, którą poślubił już pięć tygodni po śmierci drugiej żony. Adela urodziła młodszego przyrodniego brata Alicji – Filipa, przyszłego króla Francji, i jej młodszą przyrodnią siostrę – Agnieszkę, cesarzową bizantyjską.
W styczniu 1169 ojciec Alicji i król Anglii – Henryk II Plantagenet, ustalili że Alicja poślubi syna Henryka – Ryszarda. Alicja została więc wysłana do Anglii, a jej przyszły teść przez wiele lat trzymał ją na swoim dworze. W 1177 stało się to przyczyną konfliktu między Francją a Anglią. Jeden z kardynałów, w imieniu papieża Aleksandra III groził, że nałoży interdykt na kontynentalne posiadłości Anglii, jeśli wreszcie Henryk II nie ożeni swojego syna z Alicją. Henryk uspokajał Ludwika, że Alicja jest dobrze traktowana, ale wciąż unikał tematu ślubu.