Maria Pia Saksonia-Coburg-Gotha Bragança dowodziła, że w archiwach diecezji Madrid-Alcala jest kopia dokumentu podpisanego przez samego króla Karola, 14 marca 1907, w którym uznał córkę i przyznał jej prawo do używania jego nazwiska i korzystania ze związanych z nim honorów, prerogatyw i obowiązków. Podobnie jak w przypadku świadectwa chrztu, mowa była jedynie o kopii.
thumb|left|180px|Maria Pia Bragança Maria Pia z Saksonii-Coburga-Gothy i Bragança domagała się, aby tytułować ją Jej Królewską Wysokością i Infantką. Po 1957 ogłosiła się królową Portugalii jako następczyni jej zmarłego bezdzietnie w 1932 przyrodniego brata – Manuela II. Dnia 15 lipca 1957 dziesięciu portugalskich monarchistów wystosowało do niej petycję prosząc o pretendowanie do tronu. W 1958 Maria Pia Bragança udała się do Portugalii, gdzie przyjął ją sam prezydent Francisco Craveiro Lopes, ale premier António de Oliveira Salazar odmówił poznania jej. W tym samym roku w czasie wyborów prezydenckich Maria Pia wspierała przegranego ostatecznie kandydata – Humberto Delgado, wspierała go nawet, kiedy udał się na wygnanie do Brazylii.