W wydaniu z 27 września 1919 roku czasopisma „Myśl Niepodległa” ukazał się nie podpisany artykuł, którego autor dokonał krytyki przyjmowania do Wojska Polskiego byłych funkcjonariuszy (austriackiego) państwa policyjnego określonych jako antyki kajzerlikowskie (opisani zostali m.in. gen. Eugeniusz Dąbrowiecki, płk Emil Tintz, rtm Hugon Babel von Fronsberg, rtm Zygmunt Manowarda); Emil Tintz zarzucono, że w czasie I wojny światowej kierował się nienawiścią do Polaków, niszczył i grabił powiat kozienicki. Opisani w artykule oficerowie wytoczyli „Myśli Niepodległej” procesy sądowe na przełomie 1919/1920.
30 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w żandarmerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej.
Z dniem 1 listopada 1921 roku przeniesiony został w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu pułkownika żandarmerii. Na emeryturze mieszkał we Lwowie. Później przeniósł się do Krakowa. Zmarł 15 listopada 1929 roku w Krakowie.