thumb|250px|Zrekonstruowany szkielet i pancerz przedstawiciela rodziny gliptodontów - Panochthus frenzelianus Gliptodonty (Glyptodontinae) – podrodzina wymarłych ssaków, większych i bardziej uzbrojonych krewnych dzisiejszych pancerników. Występowały w Ameryce Południowej od miocenu do końca plejstocenu. Gliptodonty żyjące na początku tej epoki posiadały jeszcze wiele cech prymitywnych i do takich właśnie należał Parapropalaehoplophorus septentrionalis, odkryty w dzisiejszym Chile i opisany stosunkowo niedawno, bo w 2007. Kiedy z kolei 3 mln lat temu pojawił się Przesmyk Panamski, południowoamerykańskie gliptodonty dostały się na nieznane im wcześniej tereny Ameryki Północnej, tak jak wiele innych gatunków zwierząt w tym okresie.
Tradycyjnie klasyfikowane jako odrębna rodzina szczerbaków; z analiz filogenetycznych przeprowadzonych przez Delsuca i współpracowników (2016) oraz Mitchella i współpracowników (2016) wynika jednak, że pancerniki nie tworzą kladu, do którego nie należałyby także gliptodonty (przy czym gliptodonty są najbliżej spokrewnione z kladem obejmującym rodzaje Cabassous, Tolypeutes, Priodontes, Chlamyphorus i Calyptophractus).