Lodowiec Dachstein zajmuje powierzchnię około 500 ha i składa się z 8 mniejszych lodowców: Lodowiec Hallstätter (Hallstätter Gletscher) (300 ha) Lodowiec Großer Gosauer (Großer Gosauer Gletscher) (120 ha) Lodowiec Schladminger (Schladminger Gletscher) (95 ha) Lodowiec Schneeloch (Schneeloch Gletscher) Lodowiec Kleiner Gosau (Kleiner Gosau Gletscher) Lodowiec Nördlicher Torstein (Nördlicher Torsteingletscher) Lodowiec Smiedstock (Smiedstockgletscher) Lodowiec Edelgrieß (Edelgrießgletscher)
Lodowiec znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO jako część obszaru „Hallstatt-Dachstein Salzkammergut”.
Kolej linowa na południowej ścianie (Dachstein Südwandbahn) thumb|right|250px|Kolejka i szczyt Dachstein (2995 m n.p.m.) Pierwsze plany budowy kolejki linowej na szczyt Hunerkogel pojawiły się już w latach 30. XX wieku, jednak powstałe problemy techniczne uniemożliwiały ich realizację. Przełom nastąpił dopiero w latach 60. XX wieku. Miało to związek z budową w latach 1960–1961 drogi Dachsteinstrasse prowadzącej z miejscowości Ramsau am Dachstein do obecnej dolnej stacji kolejki. Po rozważeniu wielu wariantów (według jednego z nich dolna stacja miała się znajdować aż w Schladmingu) w 1966 roku rozpoczęto budowę kolejki. Największe problemy napotkano podczas budowy górnej stacji.