Opat klasztoru Godescale nakazał również wznieść imponujący pałac dla przeorów klasztoru oraz osobny gmach dla nowicjatu i w rezultacie został skarcony za to, że cały kompleks budynków nie miał wiele wspólnego z deklarowaną przez cystersów regułą skromności i ubóstwa Strona towarzystwa przyjaciół Vaucelles. lewo|mały|240x240px|Pałac opata lewo|mały|240x240px|Park klasztorny Mimo tego, w XIII wieku opat Guillaume de Gand nakazał kolejną rozbudowę klasztoru, którego epoka świetności trwała do wojny stuletniej. Kilkakrotnie zdemolowany przez wojska obydwu stron, klasztor w XV wieku był w opłakanym stanie; remont trwał do wieku XVII. Najlepsze czasy Vaucelles bezpowrotnie już jednak minęły, co wynika z opisów podróżujących po regionie w XVIII w. Na początku tego stulecia część zabudowań zawaliła się. Wreszcie w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej kościół klasztorny został zagarnięty przez miejscowych hebertystów na nielegalną Świątynię Rozumu. Po jej zamknięciu klasztor został całkowicie porzucony i niszczał przez cały XIX wiek, zaś ostatecznym ciosem dla jego nadal efektownych ruin był pożar w czasie I wojny światowej.