Wspólny pokój – polski film obyczajowy z 1959 roku, zrealizowany na podstawie powieści Zbigniewa Uniłowskiego pod tym samym tytułem.
Fabuła Wspólny pokój to historia rozgrywająca się w Warszawie lat 30. XX wieku, skupiająca się wokół młodego, obiecującego poety Lucjana Salisa, który po powrocie z leczenia gruźlicy w Zakopanem wprowadza się jako sublokator do zatłoczonego pokoju w warszawskiej kamienicy. Dzieląc przestrzeń z innymi młodymi intelektualistami, w tym z literatem Zygmuntem Stukonisem, ekscentrycznym „Dziadzią” oraz studentami, Lucjan zostaje wciągnięty w środowisko bohemy artystycznej, które mimo intelektualnych aspiracji pogrąża się w marazmie, alkoholu i bezczynności. Bohaterowie nie mogą znaleźć swojego miejsca w społeczeństwie międzywojennej Polski. Bezrobocie, bieda i pesymizm dominują wśród bohaterów, prowadząc ich do różnych tragedii – student prawa popełnia samobójstwo po oblaniu egzaminu, Zygmunt traci nadzieję na literacki sukces, a sam Lucjan ostatecznie przegrywa walkę z nawrotem gruźlicy i umiera, nie zrealizowawszy swoich twórczych ambicji.
Obsada aktorska Źródło: Filmpolski.pl