Tadeusz Wyrwalski (ur. 20 września 1923 w Zabłociu, zm. 31 stycznia 2004), puszczańskie miano Wilk Tropiciel, Pawian – lekarz, instruktor harcerski, harcmistrz, woodcrafter. Twórca i inicjator harcerstwa leśnego w Polsce. Prekursor i nestor puszczaństwa "leśnej mądrości", idei głoszonych przez Ernesta Thompsona Setona, których w harcerstwie był gorącym propagatorem. Założyciel i wieloletni wódz Szczepu Harcerzy Leśnych "Watra" im. Wolnego Harcerstwa. Miłośnik kultury i przyrody Beskidów. Autor książek i artykułów w czasopismach o tematyce woodcrafterskiej i harcerskiej.
Życiorys Był synem Stanisława Wyrwalskiego, asesora kolejowego, oraz Heleny z Miodońskich. Miał brata, który zginął podczas II wojny światowej. We wczesnej młodości wraz z rodziną zamieszkał w Bielsku, gdzie rozpoczął naukę; następnie Wyrwalscy wrócili do Zabłocia, w którym Tadeusz dokończył szkołę podstawową. Następnie w 1935 rozpoczął edukację w Gimnazjum i Liceum Kopernika w Żywcu. Rok wcześniej wstąpił do harcerstwa. W momencie wybuchu wojny był w 1 klasie liceum. Podczas okupacji jego rodzinę wysiedlono i relokowano w ramach Saybusch Aktion. Pracował wówczas w sklepie elektrycznym.