Aż do czasów panowania Karola Swerkerssona Kościół szwedzki był podporządkowany duńskiemu arcybiskupstwu w Lund (położonemu w duńskiej ówcześnie Skanii). Nowy król postanowił zmienić ten stan rzeczy i wyjednał w rzymskiej kurii zgodę na powołanie nowego arcybiskupstwa w Szwecji. W 1164 siedzibą nowego arcybiskupa Stefana została Uppsala.
W czasie swego panowania król Karol musiał toczyć boje z synem Eryka IX – Knutem Erikssonem. Rywalizacja ta skończyła się 12 kwietnia 1167 zabójstwem Karola Swerkerssona na wyspie Visingsö na jeziorze Wetter dokonanym przez ludzi Knuta. Po śmierci Karola nowym królem Szwecji został Knut Eriksson.
Żoną Karola była Krystyna, córka duńskiego możnego Stiga Tokesena zwanego Hvitaledhr (Białoskóry) i Margaret (córka duńskiego księcia Kanuta Lavarda). Synem królewskiej pary był Swerker II Młodszy (późniejszy król Szwecji w latach 1196–1208), który po śmierci ojca został przez jego stronników wywieziony do Danii.
Karol Swerkersson jest pierwszym znanym historycznie, potwierdzonym źródłowo szwedzkim królem o tym imieniu, jednakże w XVI w.