W rewanżu, który został rozegrany 14 października 1959 na Santiago Bernabéu w Madrycie, Polacy przegrali 0:3 i to rywale awansowali do kolejnej rundy. W eliminacjach przed następnym czempionatem (Hiszpania 1964) reprezentacja Polski zmierzyła się z Irlandią Północną – w pierwszym meczu rozegranym 10 października 1962 wygrali goście 2:0. Również w rewanżu, który odbył się pod koniec listopada zwycięstwo odnieśli rywale i to oni przeszli do dalszej rundy.
W eliminacjach do Mistrzostw Europy 1968 (Włochy) reprezentacja Polski trafiła do grupy VII. W pierwszym meczu zwyciężyła 4:0 z Luksemburgiem, jednak późniejsze porażki w spotkaniach z Francją zadecydowały o ostatecznym układzie tabeli – Polacy zajęli 3. miejsce i nie wywalczyli awansu. Najlepszym strzelcem Polski w kwalifikacjach okazał się Janusz Żmijewski, który w pojedynku z Belgią zdobył trzy bramki.
W kolejnych kwalifikacjach reprezentacja Polski musiała uznać wyższość późniejszych mistrzów Europy – Niemców. To właśnie pojedynki z tym zespołem zadecydowały o układzie tabeli VIII grupy – Polacy zakończyli eliminacje na 2. miejscu. W kwalifikacjach do turnieju w 1976 roku Polska minimalnie uległa w ostatecznym rozrachunku Holandii.