Bitwa pod Komarowem – bitwa stoczona podczas I wojny światowej w dniach 26 sierpnia – 2 września 1914 roku pomiędzy 4 Armią austro-węgierską pod dowództwem Maurycego von Auffenberga a 5 Armią rosyjską generała Pawła von Plehwego. Zakończyła się zwycięstwem wojsk austro-węgierskich.
Sytuacja strategiczna Po wybuchu wojny Szef Sztabu Generalnego Austro-Węgier, Franz Conrad von Hötzendorf, zgodnie z wcześniejszymi planami, zamierzał podjąć ofensywę w głąb Królestwa Polskiego na prawym brzegu Wisły w celu zakłócenia mobilizacji armii rosyjskiej i wyprzedzenia jej spodziewanej ofensywy ze strony Lublina. Do zadania tego wyznaczone zostały 1 Armia gen. Victora Dankla i 4 Armia gen. Moritza von Auffenberga. Ryzykownym elementem planu – co miało zaważyć na dalszych losach kampanii – było pozostawienie przez Sztab Generalny znacznie słabszych sił dla osłony wschodniej Galicji i jej stolicy – Lwowa.