Drugi brzeg – polski dramat filmowy z 1962 roku w reżyserii Zbigniewa Kuźmińskiego. Scenariusz filmu powstał na podstawie nowel Stanisława Wygodzkiego oraz autentycznych wydarzeń zaczerpniętych ze wspomnień przedwojennych polskich komunistów. Akcja filmu rozgrywa się w latach 1936-1942.
Zdjęcia plenerowe zostały zrealizowane w Spale i Chorzowie.
Fabuła Rok 1936. Paweł, polski komunista i aktywny działacz KPP, ścigany przez policję trafia do domu kolegi z organizacji – Stefana. Tu zostaje jednak aresztowany przez policję i w konsekwencji skazany na wieloletnie więzienie. Paweł jest przekonany, że Stefan go sypnął, bowiem tylko on wiedział o jego kryjówce. Wewnętrzne śledztwo komunistycznej organizacji nie potwierdza jednak jego podejrzeń, dlatego gdy po ataku Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku Pawłowi udaje się zbiec z więzienia, ponownie udaje się do Stefana po pomoc. Ten wita go jak starego przyjaciela i podaje adres gdzie mężczyzna ma się udać. Zanim Paweł tam dociera, pod samym niemal domem widzi jak Gestapo wyprowadza jego ukochaną dziewczynę – Ewę. Znów nabiera podejrzeń co do Stefana. Ponieważ ten wkrótce unika fali aresztowań komunistów w macierzystym zakładzie pracy, Paweł jest już pewien, że Stefan jest zdrajcą.