W 1978 do grupy dołącza Rowland S. Howard i mniej więcej od tego czasu muzyka tworzona przez zespół zmienia się radykalnie. Sposób gry na gitarze Howarda, a także użycie przez niego sprzężenia, specyficznej techniki nakładających się na siebie wysokich dźwięków, powstających z oddziaływania gitary ze wzmacniaczem, staje się wizytówką zespołu.
Dodatek gitary Howarda był z pewnością katalizatorem wcześniej wspomnianych zmian, ale muzyka grupy już wcześniej coraz bardziej zbliżała się do takich stylów jak punk, rockabilly, free jazz, czy też bardzo surowy blues, lecz w sposób odbiegający od możliwości ścisłej kategoryzacji. Powstające w tym czasie utwory bywały oparte, na przykład, na powtarzającej się linii basu i perkusji, która brzmiała jak wściekły Gene Krupa. Taki styl grania znajdował wsparcie w stylu śpiewania Cave'a i jego ekspresyjnych tekstach. Pomimo to, zespół znalazł w swoim producencie i zarazem inżynierze dźwięku Tonym Cohenie chętnego towarzysza ich muzycznych eksperymentów.