Enneagram wraz z Absentią składają się na deklarację ideową artysty.

Pierwszą realizacją tej koncepcji była Wieża miłości (2004), w której struktura architektoniczna została oparta na formach powstałych z modeli ciał złączonych pocałunkiem.

Anatomia przestrzeni Stanowiąca rozwinięcie Geometrii wnętrza, koncepcja koncentrująca się na cielesnym i relacyjnym wymiarze przestrzeni. alt=|mały|Jaroslaw Kozakiewicz, „BRUG”, Triënnale Brugge, 2018 Na Anatomię przestrzeni składają się plany architektoniczne i wizualizacje Domu nieustającej projekcji (2007), Pawilonu zimowego (2008), a także „archi-rzeźby” (sformułowanie prof. Marty Leśniakowskiej). Struktury te tworzone są z trójwymiarowych modułów wywodzących się z układów punktów przyporządkowanych otworom w głowie odpowiadającym za funkcje życiowe.

„Archi-rzeźby” mogą zostać przekształcone w obiekty użytkowe, np. Wieża obserwacyjna nad Wartą (2009–2011), jednak sensem ich istnienia jest nie tyle użyteczność publiczna, co stworzenie przestrzeni doświadczenia. Konstrukcja site-specyfic z pogranicza architektury i sztuki instalacji, którą Kozakiewicz zaprojektował dla Brugii (Brug, 2018) miała na celu stworzenie warunków do pogłębienia doświadczenia przestrzeni i czasu.