W Lublinie spotkał Izę Bieżuńską (historyczkę, specjalistkę od starożytności), z którą wrócił do Warszawy.
W 1949 został profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1951 należał do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Prowadził badania nad miejscem Europy Środkowo-Wschodniej w systemie gospodarczym całego kontynentu, mechanizmami gospodarczymi Europy u schyłku średniowiecza i na początku nowożytności oraz relacjami między Europą a krajami Afryki i Orientu. W 1955 otrzymał Nagrodę Państwową III stopnia za pracę pt. Studia z dziejów rzemiosła w okresie kryzysu feudalizmu w Zachodniej Europie w XIV i XV w. W 1958 założył czasopismo „Acta Poloniae Historica” (redaktor naczelny do 1973). W 1978 podpisał deklarację założycielską Towarzystwa Kursów NaukowychKryptonim „Pegaz”. Służba Bezpieczeństwa wobec Towarzystwa Kursów Naukowych 1978–1980, wybór, wstęp i oprac. Łukasz Kamiński, Grzegorz Waligóra, Warszawa 2008, s. 57.. Był członkiem Marksistowskiego Zrzeszenia HistorykówZbigniew Romek, Cenzura a nauka historyczna w Polsce 1944-1970, Warszawa 2010, s. 135..