w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego., siedziba gminy Podbrzezie. W 1931 miejscowość liczyła 673 mieszkańców, zamieszkałych w 78 budynkach.
Po odzyskaniu niepodległości przez Litwę Podbrzezie miało status wsi. 31 grudnia 2025 roku miejscowość otrzymała status miasteczka.
Religia Pierwszy drewniany modrzewiowy kościół postawił w Podbrzeziu biskup wileński Andrzej Szeliga już w 1484, w 1503 jego następca biskup Wojciech Tabor uczynił go kościołem parafialnym.
Po pożarze w 1713 kościół zostaje odbudowany, później był jeszcze wielokrotnie odnawiany. Parafia należała do dekanatu giedrojckiego i miała kaplicę w Glinciszkach.
W 1865 władze rosyjskie zlikwidowały parafię katolicką, kościół został przerobiony na cerkiew. W 1900 prawosławnym wybudowano murowaną cerkiew.
Współcześnie Podbrzezie jest siedzibą parafii katolickiej.
Opis We wsi znajduje się kościół neogotycki z 1932, dwie szkoły średnie: Szkoła Średnia im. św. Stanisława Kostki (z rosyjskim i polskim językiem nauczania) oraz Szkoła Średnia "Verdenes" (litewski język nauczania); poza tym poczta, kilka zagród agroturystycznych.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Miejscowości w gminie Podbrzezie