Po I wojnie światowej przyczynił się do utworzenia Wydziału Ogrodniczego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, na którym wykładał dendrologię, kwiaciarstwo i roślinoznawstwo ogrodnicze. Brał również udział w pracach dendrologicznych Fundacji Kórnickiej.
Był członkiem i w latach 1918-1923 prezesem Towarzystwa Ogrodniczego Warszawskiego. Założycielem i prezesem Polskiego Związku Wytwórców Drzew i Krzewów oraz Związku Polskich Zrzeszeń Ogrodniczych. Za swą działalność naukową Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego i Akademia Rolnicza w Poznaniu nadały mu tytuł doktora honoris causa.
Zmarł w 1939 roku, spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 182 pod murem-I-1).
Życie prywatne Od 1889 roku był mężem Antoniny Popiel z którą miał czwórkę dzieci: trzy córki oraz syna Piotra Tadeusza Hosera (ur. 1901).
Nagrody i odznaczenia Doctor honoris causa: Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego Akademia Rolnicza w Poznaniu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Medal Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych Order Lwa Białego (Czechosłowacja) Order Zasługi Rolniczej (Francja) Order Zasługi Rolniczej (Belgia)