Budowa kościoła By wznieść w Kłodnicy świątynię, ks. Henryk Mazurek musiał pokonać wiele trudności. Poświęcony 2 listopada 1947 cmentarz został otwarty bez zgody administracyjnej. Z kościołem było podobnie. Po poświęceniu w czerwcu 1947 roku kamienia węgielnego, rozpoczęto budowę tymczasowego kościoła projektu Walentego Górnego z Halemby. Kuratusowi udało się zdobyć zgodę na rozbiórkę jednego z baraków ze znajdującej się w Starej Kuźni byłej filii obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Materiał ten posłużył do budowy, jednak we wrześniu tego roku dotychczasowe prace zniszczyła wichura. Nową budowę rozpoczęto w maju 1948 roku, by doprowadzić ją (bez zezwolenia) po dach w 1949 roku. Poświęcenia świątyni o wymiarach 11x32 m i 7 m wysokości dokonał 4 grudnia (św. Barbary) bp. Stanisław Adamski. Wezwanie „Podwyższenia Krzyża Świętego” zostało wybrane osobistą decyzją ks. Mazurka z powodu, jak sam pisze, rozpoczętej akcji usuwania krzyży ze szkół. W latach 60. kościół wyposażono w zabytkowe organy Hansa Dürschlaga z 1888, przeniesione z kościoła w Orzeszu i przebudowane przez firmę pana Biernackiego. Nowy proboszcz, ks.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Kłodnicy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.