Do ich opisu, często stosuje się terminy języki cząstkowe albo języki fragmentaryczne (niem. Restsprachen albo Trümmersprachen), wymyślone przez niemieckiego językoznawcę Jürgena Untermanna.
Języki paleoiberyjskie, w których zostały spisane dłuższe inskrypcje: Język iberyjski Język celtyberyjski Język tartezyjski (znany też jako południowo-luzytański lub południowozachodni), używany przez mieszkańców Tartessos Język luzytański
Inne znane są jedynie z toponimów, antroponimów i geonimów, zawartych w źródłach greckich i rzymskich, a są to: Język akwitański lub prabaskijski Język galecki Język staroeuropejski
Zobacz też języki waskońskie
Przypisy
Bibliografia Albertos Firmat, María Lourdes, "Lenguas primitivas de la Península Ibérica" w Boletín de la institución “Sancho el Sabio“, tom XVII, 1973. Correa, José Antonio (1994): «La lengua ibérica», Revista española de lingüística 24, 2, pp. 263-287. Jordán, Carlos (2004): Celtibérico, Saragossa. Hoz, Javier de (1995): «Tartesio, fenicio y céltico, 25 años después», Tartessos 25 años después, pp. 591-607.
Untermann, Jürgen : Monumenta Linguarum Hispanicarum, Wiesbaden. (1975): I Die Münzlegenden. (1980): II Die iberischen Inschriften aus Sudfrankreicht. (1990): III Die iberischen Inschriften aus Spanien.