U samców odnóża dwóch początkowych par mają trochę szersze golenie, a te przedniej pary także grubsze.
Ekologia i występowanie Owady te występują w rozmaitych siedliskach. Zarówno postacie dorosłe jak i larwy są polifagicznymi fitofagami. Postacie dorosłe są aktywne za dnia i bytują głównie na roślinach żywicielskich. Żerują przede wszystkim na liściach (foliofagi), rzadziej także na pąkach, młodych pędach i miękkich owocach. Jaja zrzucane są na glebę, w której rozwój przechodzą larwy, żerując na korzeniach. Ostatnie stadium larwalne zimuje, po czym przepoczwarcza się na wiosnę w komorze uformowanej w glebie.
Takson głównie palearktyczny, ale np. naliściak pączkojad zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej, gdzie stał się gatunkiem inwazyjnym. W Polsce stwierdzono 20 gatunków naliściaków, często trudnych do odróżnienia (zob. Entiminae Polski).
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1824 roku przez Carla Johana Schönherra w publikacji autorstwa Ernsta Friedricha Germara. Obejmuje około 180 opisanych gatunków. Jego klasyfikacja na podrodzaje zmieniała się na przestrzeni lat. Poniższy podział na podrodzaje podano za BioLib.cz: