Historia Początki W trakcie pobytu w Stanach Zjednoczonych Martin Kose i jego brat Hugo zaznajomili się z wierzeniami Badaczy Pisma Świętego. W roku 1923 Martin Kose powrócił do Estonii i rozpoczął działalność kaznodziejską. Na jego starania pozytywnie zareagowała rodzina, a w późniejszych czasach jego syn Adolf Kose (1920–2004) został gorliwym głosicielem. W roku 1926 Joseph F. Rutherford skierował trzech Brytyjczyków: Alberta Westa, Percy’ego Dunhama i Jamesa Williamsa do krajów nadbałtyckich. William Dey, nadzorca Biura Północnoeuropejskiego w Danii, wyznaczył Alberta Westa do nadzorowania działalności w Estonii.
Przez krótki czas działalność kaznodziejską w Estonii prowadzili kolporterzy z Anglii, Niemiec i innych krajów, jednak z powodu trudności z przedłużaniem wiz nie mogli pozostać w kraju na dłużej. Ze względu na podobieństwo języków łatwiej do miejscowych warunków dostosowywali się kolporterzy z Finlandii.