Hoserowie znani byli przede wszystkim z hodowli drzew ozdobnych i owocowych oraz projektowania przydomowych ogrodów. Konkurowali na warszawskim rynku ogrodniczym z Ulrichami, Machlejdami i Smolarkami.
W drugiej połowie XIX wieku Bracia Hoserowie znacznie rozszerzyli swoją działalność gospodarczą, stając się jedną z największych firm ogrodniczych w Królestwie Polskim. Byli właścicielami licznych terenów w Śródmieściu Warszawy, które sprzedawali z zyskiem pod zabudowę na początku XX wieku. W ścisłym centrum Warszawy w alejach Jerozolimskich zachowała się kamienica Hoserów. Hoserowie rozwijali również szkółki drzew. Po 1879 roku założyli nowe ogrody na Rakowcu i na Woli.
W 1879 roku Piotr Hoser zakupił grunty rolne w podwarszawskich wsiach Żbikowie i Duchnicach. W 1896 roku z firmy wycofał się jej założyciel Piotr I, a jego dzieło kontynuowali synowie Piotr Ferdynand, Wincenty II i Henryk. Na początku XX wieku w Duchnicach syn protoplasty Piotr Hoser II założył filię firmy Braci Hoser, istniejącą do dziś pod nazwą Szkółki Żbikowskie.
Potomkiem rodu był pallotyn arcybiskup Henryk Hoser – biskup diecezjalny warszawsko-praski w latach 2008–2017.