110 mln USD.
Podczas budowy Ocean Odyssey został ochrzczony jako Ocean Ranger II, jednakże nazwę zmieniono po tym, jak Ocean Ranger wywrócił się u wybrzeży Nowej Fundlandii podczas sztormu 15 lutego 1982 r.
Od towarzystawa klasyfikacyjnego American Bureau of Shipping platforma otrzymała oznaczenie +A1 +AMS i przeznaczona została do nieograniczonego użytku na światowych wodach. Dwukadłubowa konstrukcja posiadała napęd o mocy 12 450 KM (9280 kW) i naraz była w stanie wytrzymać 34-metrowe fale, wiatr o prędkości 190 km/h i 3-węzłowe prądy (5,6 km/h). Wieża wiertnicza była obudowana i posiadała ogrzewaną podłogę, co pozwalało na wykonywanie pracy nawet przy -35 °C. Pozostałe rozwiązania na ekstremalne warunki eksploatacji to m.in. wzmacniane przed naporem lodu kolumny oraz odpowiednio obudowany dźwig zabezpieczony podczas pracy przed pływającym lodem.
22 września 1988 r. podczas wykonywania odwiertów na Morzu Północnym nastąpił wybuch. Podstawową przyczyną była awaria sprzętu przy odwiercie, co spowodowało pojawienie się ognia. Zginął operator radia po tym, jak jego przełożony skierował go z łodzi ratunkowej na stanowisko w radiostacji i nie odwołał rozkazu podczas ewakuacji.