Gdy w roku 1925 w Kopenhadze utworzono Biuro Północnoeuropejskie, nadzorowało ono działalność w krajach nadbałtyckich (m.in. na Łotwie) oraz w krajach skandynawskich. W lipcu 1926 roku nadzór nad działalnością na Łotwie powierzono Brytyjczykowi Reesowi Taylorowi. W tym samym roku utworzył on biuro w Rydze, a także zorganizował pierwszą małą konwencję. Wzięło w niej udział 20 osób, a 14 z nich uczestniczyło w pierwszej kampanii głoszenia na Łotwie. Jakiś czas później uzyskano zezwolenie policyjne na urządzenie spotkań w Rydze, Lipawie i Jełgawie, w których łącznie uczestniczyło 975 osób. Przemówienia wygłaszano w języku niemieckim, znanym wielu Łotyszom. Wiele osób zwróciło się z prośbami o zorganizowanie kolejnych spotkań.
We wrześniu 1927 roku delegaci z Łotwy i innych krajów nadbałtyckich i skandynawskich wysłuchali w Kopenhadze wykładu Wolność dla ludzi Josepha Rutherforda, prezesa Towarzystwa Strażnica. W kolejnym roku wydano broszurę Wolność dla ludzi, była to pierwsza publikacja biblijna w języku łotewskim. Do pomocy w działalności głoszenia przyjechało co najmniej dziesięciu kolporterów z Niemiec. Zostali oni skierowani do prawie wszystkich miast na Łotwie, gdzie wygłaszali wykłady biblijne. W roku 1928 w działalności ewangelizacyjnej brało udział około 40 głosicieli, z czego 15 osób było ochrzczonych.