3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 48. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 8 października 1922 został przeniesiony ewidencyjnie do 11 pułku piechoty. 12 października 1922 mianowany został I oficerem Sztabu Inspektoratu Armii Nr IV w Krakowie. W styczniu 1923 wyznaczony został na dowódcę 7 Dywizji Piechoty w Częstochowie. Dywizją dowodził do swojej śmierci w lipcu 1925. W międzyczasie, od 15 listopada 1923 do 15 sierpnia 1924, był słuchaczem I Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień generała brygady z dniem 15 sierpnia 1924 i 28. lokatą w korpusie generałów. Zmarł nagle, na udar serca, w czwartek 23 lipca 1925 około godz. 5.00 w Romanówce, w powiecie tarnopolskim. Pochowany w poniedziałek 27 lipca 1925 na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie„Polska Zbrojna” Nr 203 z 26 lipca 1925 roku, s. 5. (kwatera 107-1-24).