W Kanon znajdują się dwie piosenki przewodnie: motyw otwierający „Last regrets” i kończący , oba śpiewane przez Ayanę. Słowa do nich napisał Jun Maeda, a aranżacji dokonał Kazuya Takase z wytwórni I've Sound. Pięć głównych bohaterek gry ma własne motywy przewodnie w muzyce tła: dla Ayu jest nim ; dla Nayuki – ; dla Makoto – „the fox and the grapes”; dla Shiori – , a dla Mai – .
Odbiór Pierwsza wersja Kanon pojawiła się na drugiej pozycji w rankingu najlepiej sprzedających się powieści wizualnych w Japonii. Trzy lata po premierze, w czerwcu 2002 roku, gra ponownie znalazła się w rankingu na 45 miejscu, a dwa tygodnie później – na 46. Pierwsza wersja pojawiła się również w tym rankingu na 41 miejscu na początku lipca 2002 roku. Wersja Kanon Standard Edition po swoim wydaniu znalazła się na 16 pozycji i pozostała wśród 50 najlepiej sprzedających się gier przez dwa kolejne miesiące, osiągając pozycje 47 i 35. Wersja Kanon Standard Edition bez ograniczeń wiekowych zadebiutowała w krajowym rankingu na 42 miejscu. Jej sprzedaż wzrosła w następnym miesiącu, w którym osiągnęła 35. miejsce, jednak nie pojawia się już później w rankingu. W pierwszym tygodniu po premierze portu na Dreamcast sprzedano 42 379 kopii gry, co dało jej czwartą pozycję wśród najlepiej sprzedających się gier konsolowych w Japonii.