Projekt parku Sanssouci nawiązywał do wcześniejszych przedsięwzięć ogrodowych Fryderyka w Neuruppin i Rheinsberg. Fryderyk, jeszcze jako książę, stacjonował w latach 1732–1735 w Neuruppin, gdzie sprawował funkcję dowódcy regimentu. W swojej rezydencji założył ogrody dekoracyjne i użytkowe (sady i warzywniki), odchodząc od klasycznego ogrodu barokowego w stylu Wersalu. Podobną aranżację ogrodową zastosował w parku przy pałacu w Rheinsbergu, otrzymanym w podarunku od ojca w 1734 r. W przeciwieństwie do parków francuskichW klasycznych ogrodach francuskich główna oś biegła od tzw. salonu z parterami kwiatowymi tuż przy ścianach pałacu, a na jej przedłużeniu znajdował się basen albo kanał z fontannami lub grupami rzeźb., osie ogrodu w Rheinsbergu nie były zorientowane według pałacu, lecz odchodziły pod kątem prostym od południowych skrzydeł pałacowych w kierunku centralnej części budowli.