W kinie zadebiutował w roli terrorysty w dramacie Francesco Rosiego Trzej bracia (Tre fratelli, 1981) u boku Philippe’a Noiret i Michele Placido. Był statystą w ekranizacji powieści Generał martwej armii Ismaila Kadare – Il generale dell’armata morta (1983) z Marcello Mastroianni, Anouk Aimée i Michelem Piccoli. Wystąpił w komedii Wygląda na martwego... ale po prostu stracił przytomność (Sembra morto... ma è solo svenuto, 1986) w roli Romano Durantiega, dramacie Ettore Scoli Rodzina (La famiglia, 1987) jako Carletto, dramacie Luka Bessona Wielki błękit (Le grand bleu, 1988) w roli Novelliego, komedii Ricky’ego Tognazziego Małe nieporozumienia (Piccoli equivoci, 1989) jako Paolo i dramacie Marco Ferreriego Ciało (La carne, 1991) z Francescą Dellerą jako Palo.
Za rolę Quinto Cecconiego w dramacie kryminalnym Carlo Vanziny Trzy kolumny w wiadomościach (Tre colonne in cronaca, 1990) otrzymał nagrodę David di Donatello dla najlepszego aktora drugoplanowego. Rola psychiatry Arturo w dramacie Franceski Archibugi Valentina i Arturo (Il grande cocomer, 1993) przyniosła mu nagrodę David di Donatello dla najlepszego aktora.