Rozkazem Dowództwa Głównego Armii Ludowej oraz Krajowej Rady Narodowej, w 1944, Krzyżami Grunwaldu odznaczono 132 ludzi: 123 klasą trzecią rozkazem Dowództwa Głównego, 7 klasą trzecią rozkazem KRN i 2 klasą pierwszą. Trzecią klasą odznaczono także trzy brygady partyzanckie z Obwodu III AL – im. Ziemi Kieleckiej, Ziemi Kieleckiej „Świt” i im. gen. Józefa Bema. W 1944 nie nadano żadnego krzyża klasy drugiejAleksander Mazur, Order Krzyża Grunwaldu, s. 88..

Uchwałą Krajowej Rady Narodowej z dnia 20 lutego 1944 oficjalnie ustanowiono order „Krzyż Grunwaldu” jako odznaczenie państwowe oraz ustalono jego tymczasowy statut. W uchwale tej sprecyzowano, że order Krzyża Grunwaldu w poszczególnych klasach nadaje się za: I klasy – za zwycięskie przeprowadzenie większych operacji wojskowych, za wybitne i o dużym znaczeniu zasługi przy organizowaniu sił zbrojnych oraz walki podziemnej II klasy – za wybitne wyróżnienie się w dowodzeniu oddziałem na polu walki, w dowodzeniu oddziałem partyzanckim i za wybitne zasługi w pracy podziemnej III klasy – za osobiste czyny bohaterskie na polu walki lub w pracy podziemnej. W uchwale określono, że Krzyż Grunwaldu I klasy nadaje Krajowa Rada Narodowa na wniosek Prezydium Krajowej Rady Narodowej lub Dowództwa Głównego Armii Ludowej, a klasy II i III Dowództwo Główne Armii Ludowej na wniosek niższych